Gewoon messing

Loodkoper
Lood is feitelijk onoplosbaar in messing en is in de vorm van vrije deeltjes verdeeld over de korrelgrenzen. Afhankelijk van de structuur zijn er twee soorten loodmessing: α en (α+β). Vanwege de schadelijke effecten van lood heeft α-loodmessing een zeer lage plasticiteit bij hoge temperaturen, waardoor het alleen koud vervormd of warm geëxtrudeerd kan worden. (α+β)-loodmessing heeft een goede plasticiteit bij hoge temperaturen en kan gesmeed worden.

Tin messing
Door tin aan messing toe te voegen, kan de hittebestendigheid van de legering aanzienlijk verbeterd worden, met name het vermogen om corrosie door zeewater te weerstaan. Daarom wordt tinmessing ook wel "marinemessing" genoemd.
Tin kan oplossen in de koperhoudende vaste oplossing en een versterkend effect hebben. Echter, met een toenemend tingehalte ontstaat er een broze r-fase (CuZnSn-verbinding) in de legering, wat de plastische vervorming van de legering belemmert. Daarom ligt het tingehalte in tinmessing doorgaans tussen de 0,5% en 1,5%.
Veelgebruikte tinmessingsoorten zijn HSn70-1, HSn62-1, HSn60-1 enzovoort. De eerstgenoemde is een alfa-legering, die een hoge plasticiteit heeft en zowel koud als warm onder druk kan worden bewerkt. De legeringen van de laatste twee soorten hebben een (α+β) tweefasenstructuur, waarbij vaak een kleine hoeveelheid r-fase aanwezig is. De plasticiteit bij kamertemperatuur is niet hoog en ze kunnen alleen in warme toestand worden vervormd.

Mangaanmessing
Mangaan heeft een hogere oplosbaarheid in massief messing. Door 1% tot 4% mangaan aan messing toe te voegen, kunnen de sterkte en corrosiebestendigheid van de legering aanzienlijk worden verhoogd zonder de plasticiteit te verminderen.
Mangaanmessing heeft een (α+β)-structuur, en HMn58-2 wordt veel gebruikt. De prestaties ervan bij drukverwerking onder koude en warme omstandigheden zijn vrij goed.

IJzer messing
In ijzermessing slaat ijzer neer met ijzerrijke fasepartikels, die dienen als kristalkernen om de kristalkorrels te verfijnen en de groei van herkristalliseerde korrels te voorkomen, waardoor de mechanische eigenschappen en de verwerkbaarheid van de legering verbeteren. Het ijzergehalte in ijzermessing ligt meestal onder de 1,5%, de structuur is (α+β), het heeft een hoge sterkte en taaiheid, een goede plasticiteit bij hoge temperaturen en kan worden vervormd bij lage temperaturen. De meest gebruikte kwaliteit is Hfe59-1-1.

Nikkelmessing
Nikkel en koper kunnen een continue vaste oplossing vormen, waardoor het α-fasegebied aanzienlijk wordt uitgebreid. De toevoeging van nikkel aan messing kan de corrosiebestendigheid van messing in de atmosfeer en zeewater aanzienlijk verbeteren. Nikkel kan ook de herkristallisatietemperatuur van messing verhogen en de vorming van fijnere korrels bevorderen.
HNi65-5 nikkelmessing heeft een eenfasige α-structuur, die een goede plasticiteit bij kamertemperatuur vertoont en ook onder hoge temperaturen vervormbaar is. Het gehalte aan loodverontreiniging moet echter strikt gecontroleerd worden, anders zal de warmverwerkbaarheid van de legering ernstig verslechteren.